Starten

Wat maakt het nu zo eng om iets te beginnen? Wat zorgt ervoor dat je handen trillen, dat je bang bent, dat je twijfelt. Dat je je klein gaat voelen en kwetsbaar. Wanneer je een stap zet op een voor jou onbekend pad komen gevoelens van angst en onveiligheid in het spel. Waar ben je dan bang voor? Dat is voor iedereen verschillend want iedereen heeft in zijn of haar leven andere ervaringen opgedaan met ‘nieuwe situaties’ en daar dus weer andere lessen van geleerd. Wat een rol speelt is de ondersteuning die je bij je ontdekkingstochten op nieuw terrein hebt ervaren. Had je iemand om op te leunen? Was er iemand met advies? Of moest je het zelf uitvinden. En als je dan dapper op pad ging en iets nieuws of geks of spannends deed, welke boodschappen hoorde je dan? Werd er langs de zijlijn gejuicht of vond men dat je maar “gewoon” moest doen want “dan doe je al gek genoeg”. En ook belangrijk: heb je geloofd dat je maar beter niet “gekker” moest doen dan men “gek genoeg” vond. Het antwoord daarop is ook van invloed op hoe je je voelt bij het maken van een nieuwe start.

De angst is er en toch borrelt het. Je wilt iets anders. Je wilt iets nieuws. Iets diep in je roept om aandacht en wil niet langer de mond gesnoerd krijgen. Durf je op te staan? Kun je de angst omzetten naar nieuwsgierigheid? Bij nieuwsgierigheid laat je immers de mogelijkheid open dat de uitkomst anders is dan verwacht. Waar angst leidt tot verstarring en stilstand zorgt nieuwsgierigheid voor een beweging vooruit; je gaat op onderzoek uit.

Een bijkomend aspect van grote veranderingen is dat zichtbaar wordt welke technieken je gebruikt om te kunnen omgaan met de veranderende situatie. Waar haal jij je troost en je kracht vandaan. Vraag je iemand om hulp of ga je op zoek naar zekerheden. Kruip je verder in je schulp of ga je hard roepen hoe geweldig je bent. Iedereen heeft een favoriete ‘ik’ die de leiding neemt wanneer we iets doen dat spannend is.

Ik begin vandaag met mijn nieuwe praktijk. En ik ben bang en mijn handen trillen. Ik twijfel en ik vind het eng om mezelf zichtbaar te maken. En ja al die boodschappen zingen door mijn hoofd: wie denk ik wel dat ik ben, wat maakt mij nu zo bijzonder, ben ik hier niet ‘te oud’ voor. Zoveel ‘te’s’ die proberen om me naar beneden te trekken en me uit mijn kracht te halen. Allemaal boodschappen die me klein willen maken en ervoor proberen te zorgen dat ik niets ga veranderen. Die mij ervoor willen behoeden om mij kwetsbaar in de wereld te zetten.

Het kind in mij – mijn Innerlijk Kind – schrikt terug voor angst, pijn en onzekerheid. En in plaats van dat kind te veroordelen om die gevoelens besluit ik iets anders te doen. Ik ga naast dat meisje staan en geef haar toestemming om te voelen wat er is. Die angst mag er zijn – want het ís spannend. En het verdriet dat ik pas zo laat in mijn leven ontdek waar ik écht gelukkig van wordt, ook dát mag er zijn. Al die gevoelens maken mij levend, maken dat het stroomt. En op dat stromen stroomt de vreugde mee. Het geeft de kracht die nodig is om iets te creëren, om iets neer te zetten.

Dus ik start mét de angst, mét de pijn en mét de twijfel in de wetenschap dat ik dát doe wat mij gelukkig maakt.

Met ingang van 1 juni 2017 opent Zuiverstof haar deuren en start ik mijn coachpraktijk!

Waar wil jij een begin mee maken? Waar gaan jouw handen van trillen en wat maakt dat jouw stem overslaat? Wat heb jij al té lang uitgesteld en wil je nu – in alle veiligheid – met mij onderzoeken?

Comments are closed.