begin gewoon

Notes to Self

Blijf in je eigen baan

De zomer is de tijd waarin manifesteren een belangrijke rol speelt. Je ziet het ook aan de natuur: knoppen staan op barsten, het gras groeit tegen de klippen op.

Ik voel het ook. Waar ik pas geleden nog vooral aan het ‘rommelen’ was, begint nu steeds meer die drang te komen om iets neer te zetten. Om te creëren en om iets ook daadwerkelijk af te maken. 
Soms vind ik het lastig om daar een eigen weg in te vinden. Dan lijken de ideeën die anderen hebben zoveel aantrekkelijker dan wat ik zelf kan bedenken. Die projecten komen me voor als sneller, creatiever, mooier, interessanter. Dat wil ik ook, denk ik dan.

Vanmorgen merkte ik hoe ik me probeerde in te likken bij de organisatie van een workshop van een vriendin. Gewoon omdat ik zo graag wilde. Het leek me zo leuk! 
Als een renpaard voor de start. Vanuit het verlangen mee te gaan in de vaart rende ik bijna de weg op. 
En ik voel dat het beter is om even te wachten. Om iets te vertragen. Om in mijn eigen baan te blijven en te ontdekken naar wat voor moois die eigen weg leidt.

Ben jij ook wel eens uit je eigen baan gestapt omdat je dacht dat een ander het beter voor elkaar had? 
Heeft dat je uiteindelijk meer of minder opgeleverd dan wanneer je in je eigen baan was gebleven?
Ik ben benieuwd naar jouw ervaring.

#zuiverstof #renpaardophol #manifesteren #eigenwegvolgen#kwetsbaar #zichtbaar #meeliftenofzelfsterk

Er moet meer gerommeld worden

Pfff soms heb ik geen idee wat ik aan het doen ben. 
Dat is nieuw voor mij. Dat klinkt of ik voorheen altijd wist wat ik deed, maar dat was niet zo. Ik dácht alleen maar dat ik het wist. Om dan vervolgens teleurgesteld en gefrustreerd te raken als iets niet lukte.

Ik ben mezelf aan het leren om kussens voor de (nieuwe) kampeerauto te naaien. Ik heb zoiets nog nooit eerder gedaan, wist nog niet eens hoe ik de draad in de machine moest doorvoeren. Maar ik rommel lekker wat aan. Uiteindelijk zal het wel wat worden. 
Vooralsnog wint het plezier in het rommelen nog steevast van de druk van de prestatie. En dat zorgt ervoor dat ik blijf onderzoeken en leren.

Ik zeg dus: er moet meer gerommeld worden. Beetje klooien en miskleunen en via een omweg doelen nét wel bereiken. Of net niet. Ook goed.
Met welk project ben jij bezig en waar zou je meer kunnen rommelen?

#rommelen #nietperfect #vanlife #lekkerleren

 

Toen ik een keer met een vriendin op een druk plein liep werden we bijna aangereden door een fietser. Mijn vriendin reageerde boos: “Je mag hier helemaal niet fietsen, kijk toch uit!” Mijn eerste reactie naar de fietser was daarentegen : “Sorry!” Blijkbaar was ik in de veronderstelling dat ik niet goed had uitgekeken, of dat ik daar niet mocht lopen ofzo.

Twee uitersten. Het is niet zo dat het ene uitgangspunt beter is dan het andere, maar je kunt wel nadenken over welke insteek je het meest oplevert. Als je altijd alleen wijst naar een ander geef je iets weg. Je wordt een speelbal, een slachtoffer. Als je altijd de schuld bij jezelf zoekt hou je de controle maar loop je het risico alles op je schouders te nemen.

Het is dus niet het een of het ander. Gelukkig liggen er allemaal nuances tussenin en hebben we steeds weer een keus. 
Wat is jouw eerste reactie als iemand tegen je opbotst?

#zuiverstof #verantwoordelijkheidnemen #actieofreactie

Het gaat zelden over jou. 
Wat een ander van jou vindt, over je zegt is altijd de interpretatie van de ander. Vanuit zíjn kader, ervaring en blik op de wereld. 
Hoe objectief kun je iets of iemand beschrijven. “Een grote tafel” is altijd in verhouding tot een kleinere tafel. Ik ben 1,68 lang. Dat is objectief. En zelfs iets objectiefs als maatvoering, hoe lang is een meter, is maar iets wat we hebben bedacht. 
Is het dan zinloos om te horen wat een ander te vertellen heeft? Nee, dat lijkt me niet. Het is interessant om te horen hoe een ander over iets, iemand, jou denkt. Maar het is niet de waarheid. Hooguit de waarheid van de ander. 
Het is niet van jou, je hoeft het niet aan te nemen. Je mag het dus naast je neerleggen. Of teruggeven. 
Wat heb jij van een ander aangenomen dat je naast je neer had willen leggen?

 

Ojee, de kraan open. Helemaal? 
Dat roept bij mij snelheid op en kracht en een bruizende levenslust. Maar ook het loslaten van controle, want waar gaat dat dan allemaal naartoe en wordt het dan geen bende. Ergens helemaal voor gaan gaat het best als je de kraan open zet. 
In een prachtige ervaring met de Aroma Freedom Technique (www.aroma-freedom.nl) heb ik ervaren welke stemmetjes er bij mij naar boven komen als ik me probeer voor te stellen dat ik ergens helemaal voor ga. Zonder reserves. Die stemmen zeiden dat het onverstandig is, dat je altijd je zekerheden moet inbouwen, dat we toch niet allemaal zomaar van alles kunnen gaan doen.

En ik ben er inmiddels achter dat je ook op jezelf mag vertrouwen. Op je kracht en je inventiviteit. Op je wijsheid en intuïtie die je op het juiste moment kunnen helpen om bij te sturen – als dat überhaupt al nodig mocht zijn. Die intuïtie die al direct bij aanvang JA zei en een slinger aan de kraan gaf. Welke kraan zet jij open?

#zuiverstof #hendrikhaanuitkoogaandezaan #aromafreedom #intuitie#vertrouwopjezelf

Hoeveel strategieën heb ik om niet in het hier en nu te zijn. Er zijn boeken vol over het belang van het zijn in het hier en nu – en toch gaan we er vaak van weg. Soms is hier te pijnlijk en is nu te stil. Of hier is te gewoontjes en nu te druk.

Hoe het hier en nu ook is, het is meestal makkelijker, wenselijker, eenvoudiger, fijner om bezig te zijn met wat er gisteren aan de hand was of wat er morgen al dan niet zal gebeuren. Speculeren wat er volgende week zal zijn geeft een gevoel van controle. Dan kunnen we anticiperen. Dan kunnen we de verdedigingen in stelling brengen zodat onze kwetsbaarheid niet zo zichtbaar zal zijn. En waarom we toch steeds maar met het verleden bezig blijven…

Ik zit hier en nu – op dit moment – aan tafel met een muziekje aan en een kop koffie. De hond ligt aan mijn voeten te snurken. Ik ben veilig en ik ben vrij.
Best fijn. Hoe is jouw hier en nu?

begin gewoon

Een nieuwe serie posts. Er komen direct mitsen en maren in me op. Zoals: hoe lang duurt deze serie dan en hoe vaak ga ik dit posten. Ik weet het niet. Ik begin gewoon. Zonder dat ik weet hoe het verder zal gaan. Ik begin gewoon omdat ik het een mooi idee vind om op deze manier vragen te stellen. Ook aan mezelf.

Met dank aan Andrea Scher van wie ik dit idee ‘leen’. Zij is altijd een inspiratie voor me waar het gaat om uit de schaduw stappen en doen wat je wilt doen – ook als dat spannend is. Misschien juist als het spannend is.

Waar zou jij mee willen beginnen en maakt het uit als je niet weet hoe het verder zal gaan?

#zuiverstof #dapper #beginnen #andreascher #superherolife

Het is niet mogelijk om openbaar op dit stuk te reageren.
Wil je iets aan me kwijt, roept dit verhaal iets bij je op?
Stuur me een bericht – ik hoor graag van je. 

Comments are closed.